Fugato

Fyrirsögn á forsíðu Blaðsins á þriðjudag:

Betra að safna fyr-
ir hlutunum í stað
þess að taka lán

Loksins er komin niðurstaða í þetta aldagamla vafamál.

Sumarið sem álpaðist inn í febrúarbyrjun hefur áttað sig á mistökunum og haft sig á brott í bili. Þurfti að fara í peysu utan yfir stuttermabolinn til að labba í vinnuna í dag. Peysu! Ekki nokkur sanngirni í þessu.

Þrjár túristatáningatelpur hjúfruðu sig saman fyrir utan Deli og rýndu í kort sem þær reyndu að halda kyrru í rokinu. Ég hló. Þær hlógu. „Having a good trip?“ „It’s great, thanks!“

Hvað fær þrjár vinkonur utan úr heimi til að verja fríinu sínu á Íslandi í febrúar?

Að túrista sig á hol.

Find cross-cultural romance today: scandirabia.com

It is not going to win the mullahs over (a featured profile says: “Don’t blow my embassy … Blow me.”) but it does have a whopping 15 people registered already, including six from primarily Muslim countries.

Join now!

In my street there is a car alarm keeping me company through the night. It is one I haven’t heard before; sounds like somebody’s raygun set to “stun” in a seventies B-movie, except that it keeps going and going, and the tweeweeweewee sound warbles back and forth slowly in random ways to make sure it is very hard to fall asleep to (unlike a raygun set to “stun,” which puts you to sleep expertly (as does the average seventies B-movie, for that matter)).

The owner is probably already on the way home from his midtown travails, lying sideways in alcoholic stupor in a taxi with an understandably disgruntled driver who wishes he could find a new avenue in life as well as between Reykjavík and Hafnarfjörður.

Maybe the owner is the one who left that impressively bright-saturated-red puddle of vomit on my steps; probably he wanted to get it done before going home, out of consideration for the taxi driver. How do you give your barf that color? Drink Bloody-Maries all night? Get yourself a bleeding ulcer?

It just turned off. I’ll do the same.

Imagine them all completely silent.

I am at work. There is no one in here, and no sound but the faint whirr of several laptops and the clackety-clack of my keyboard.

And still it seems like there is more silence downstairs in the bank branch, where there are perhaps 60 people or so.

They are at a chess tournament. The players want to concentrate, and the spectators re-, well, -spect that.

There is probably more sound there than here. Every few seconds somebody slaps his chess clock, and a spectator whispers to another, and there is shuffling in chairs. More sound, sure. But more perceived silence as well. Silence is the absence of sound and an absence is only a thing when noticed; the more people you stuff together in a small space, the more you notice their silence, thus the more perceived silence there is.

Silence is remarkable in proportion to the number of people present. It is entirely unremarkable when there is no one there.

Dense silence. You find it in exams, sometimes in libraries, and apparently in chess tournaments.

Dried-out coffee stains are darkest at the edges and lighter in the middle. I always wondered why that was. It made sense that they should be strongest in the middle and fade out from there.

So I was pleasantly surprised to see that the question has been answered in the University of Iceland Science Web (here in English, here in Icelandic).

I was even more pleasantly surprised to find that I was the one who submitted that question. Life is full of surprises; that is the upside of having no long-term memory to speak of.

This answer came up on the web years ago, but it popped up in my head a few days ago when I took the photo pictured here.

Cool to see that snow/ice does this. The explanation is probably completely different from that of the coffee effect. Probably has something to do with how the weight of a foot/paw packs the snow into ice that is dense enough to resist melting for longer than regular snow, so an icy footprint remains when the surrounding snow melts. And then a later snowfall accumulates more easily on the edges of the footprint than in the middle, probably due to, uh, the hermeneutics of quantum gravity.

Markaðsdeildinni láðist að hugsa út í að þessar flöskur verða alltaf settar hlið við hlið í búðinni.

Kannski er rígur á milli færibandanna í Ölgerðinni.

Eða kannski er þetta bara ég.

Annars ótengt appelsíni: heyrir einhver hvað Jónsi í Sigur-Rós segir í lokin á „Viðrar vel til loftárása?“ Eftir svaka ruslatunnuendi segir hann: „Þetta var…“ hvað?

Svona lagað er ekki í deiglunni á Deiglunni.

Sumir hafa ákveðið að skrifa ekki undir áskorunina til að fylkja sér ekki í hóp hinna vanstilltu.

Þegar hófstilltar raddir þegja gefa þær hinum trylltu orðið … og þar með málstaðinn.

Þannig er skálkum gefið það skjól að andstæðingar þeirra séu eintómir öfgamenn.

Áskorunin er hófsöm og orðvör og allsendis laus við þann „keim af galdrafári og krossfestingalosta“ sem Birgi er eðlilega í nöp við. Vitanlega er öllu heilbrigðu fólki illa við krossfestingalosta … enda er það að hluta til slíkur losti sem DV er gefinn að sök.

Tilvist óheilbrigðrar andúðar á ritstjórn DV er furðuleg ástæða til að sniðganga heilbrigða gagnrýni á hana.

Það er óþarft að láta góðan málstað vondum flytjendum eftir.

Nokkur gullkorn

Gullkorn dagsins er ekki þetta:

Ástæða er til að taka fram að Greiningardeild spáir ekki 1.100% hækkun hlutabréfa í ár.

— Vegvísir Greiningardeildar Landsbankans

og ekki heldur þetta:

Margir hafa orðið fyrir afbroti

— fyrirsögn á mbl.is

heldur þetta:

Árásirnar á DV eftir atburðinn vestra kunna að ríða blaðinu að fullu, að minnsta kosti núverandi yfirmönnum og áhöfn. Það væri ósanngjarn endir máls. Mistök – jafnvel slæm mistök – réttlæta ekki aftöku. Ekki á Ísafirði. Ekki í Reykjavík.

— Mörður Árnason á vefsíðu sinni í dag

Jónas og Mikael reknir frá DV og lifa við hestaheilsu við ritstörf eða kannski við ritstjórn spánnýs lægstuhvatablaðs. Gísli tekur líf sitt í örvæntingu, ærusviptur, saklaus fyrir lögum. Smekkleg samlíking, þetta.

Og „mistök?“

„Æ, var hann þá ódæmdur, kallinn? Það var ljótan — tek þetta á mig, afsakið margfaldlega!“

DV hefur lifað á kerfisbundinni ástundun slíkra „mistaka“ lengi.

Hæðir og lægðir

Mörður talar um „storm“ og það er fyrirtaks samlíking; vindur blæs þegar loft leitar úr háþrýstisvæðum inn í djúpar lægðir, og íslensk veðrátta býður ekki upp á öllu dýpri lægðir en DV hefur verið undanfarin ár. Þeir soguðu þetta til sín vitandi vits, og nú er loksins farið að blása eitthvað.

Samlíkingin er líka lokkandi að því leyti að lægðir hverfa alltaf á endanum. En nýjar koma líka alltaf í staðinn. Eftir að DV hverfur eða skánar finnst áreiðanlega eitthvert nýtt 932 millibara lágkúrublað til að misbjóða heilbrigðu fólki og gera út á hinn furðulega þorsta sumra í blóð og leðju. Og hreykja sér af kjarki sínum og sannleiksást.

Kannski reynir Mörður að blása á móti vindinum þá líka.

En ég blæs með.

Eins gott að enn heyrist rödd hófs og skynsemi inn á milli:

Hár hestur. Á stalli.

Ekki tími fyrir hróp og köll

Harmleikurinn á Ísafirði er þess eðlis að núna eigum við að sýna stillingu og tillitssemi. Við vitum ekki hverjar aðstæður voru, vitum ekki hvernig sjálfsvígið bar að, vitum ekki um atburðarás sem á undan fór. Látum lögregluna og Blaðamannafélagið rannsaka málið, leyfum aðstandendum öllum að ná sér eftir atburðinn. Ræðum málið síðan af yfirvegun og í alvöru.

Þessvegna ætla ég ekki, að minnsta kosti að sinni, að rita nafn mitt undir netáskorun þar sem sökudólgur hefur þegar verið fundinn og skal refsað strax.

— Mörður Árnason

Gott og vel. Yfirvegun er góð. En áskorunin ógurlega hljóðar svo:

Að gefnu tilefni skorum við undirrituð á blaðamenn og ritstjóra DV að endurskoða ritstjórnarstefnu sína og sýna ábyrgð og virðingu í umfjöllun um menn og viðkvæm málefni. Jafnframt eru eigendur og útgefendur blaðsins minntir á þá samfélagslegu ábyrgð sem fylgir því að gefa út fjölmiðil.

Eru þetta hróp og köll, vanstilling og tillitsleysi, óyfirvegað og ekki í alvöru, sakfelling og refsing?

Eða láðist Merði kannski að lesa áskorunina áður en hann steig á bak háa hestinum?