Fugato

Kjörorð UMFÍ er „Íslandi allt.“ Skógar hafa verið ræktaðir og íþróttaafrek unnin með þessari brýningu. Ég vissi það ekki fyrr en ég fór að leita á netinu að dæmum um notkun orðasambandsins, eftir að ég hafði séð það í lokin á nafnlausum textamolum á spjallsíðum á netinu.

Téður frasi fer nefnilega í taugarnar á mér.

Gott og vel, þetta er sennilega voða fögur tjáning á ættjarðarást … en líklega fer þá bara ættjarðarást í taugarnar á mér líka. Af því að ættjarðarástinni fylgir það yfirleitt að elska skuli aðrar jarðir síður (og þá er stutt í að líta aðrar þjóðir hornauga), og „Íslandi allt“ felur í sér að önnur lönd eigi helst að hljóta ekkert meira en dreggjarnar.

Auðvitað er þetta vitleysa í mér. „Íslandi allt “ er vitanlega hugsað sem hvatningarorð til að gera sitt besta, sisvona af greiðvikni við föðurlandið, „þú skalt vinna Íslandi allt,“ þ.e. allt þitt. Það er ekki átt við að öll heimsins gæði eigi Ísland skilið fremur en aðrir. Og ég leitaði í gegnum allar vísanir sem vefréttin Google gaf mér á notkun þessa orðasambands, og hvergi sá ég það notað í þessum ljóta anda sem ég túlkaði það í. Hí á mig.

Ég er kannski bara svona viðkvæmur fyrir allri „us-and-them“ hugsun. Ég er ofsalega lítið gefinn fyrir þann tendens mannfólks að draga sig í flokka, „þessa ætla ég að láta mér annt um,“ og í skásta falli skítt með hina. Þetta kjörorð UMFÍ, sem og ættjarðarástarhjal margra, minnir mig því miður á þann hugsunarhátt. Það er kannski bara eitthvað sem ég þarf að láta rjátlast af mér.

This entry was posted on Sunday, May 15th, 2005 at 2:39 pm and is filed under Icelandic, Language, World affairs. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.